od Nicejskiego po Vaticanum II

 

Sobór w Efezie był wynikiem konfliktu, który wybuchł pomiędzy patriarchą Nestoriuszem (ok. 381-451) a patriarchą Aleksandrii Cyrylem (+ 444) i był związany z rywalizacją, jaka istniała pomiędzy Aleksandrią (której było bliżej do Rzymu) a Konstantynopolem.Nestoriusz, ksiądz z Antiochii, następnie patriarcha Konstantynopola, był zwolennikiem chrystologii „oddolnej”, „wstępującej”. Wychodząc, zgodnie z tradycją antiocheńską, od Jezusa-człowieka, pytał, w jaki sposób był on zjednoczony z Synem Bożym. Jego chrystologię można określić jako homo assumptus (Logos nie przyjął ludzkiej natury, lecz osobowo bytującego samoistnie człowieka). W tym czasie biskupem Aleksandrii był Cyryl, reprezentant chrystologii „odgórnej”, „zstępującej”. Wychodząc od boskiego Logosu, pytał, w jaki sposób przyjął On prawdziwą naturę ludzką w Jezusie Chrystusie.

    Decydującym momentem w dyspucie było zakwestionowanie przez Nestoriusza tytułu Theotokos wobec Maryi. Twierdził on, że narodzenie się Jezusa jako człowieka nie mogło odnosić się do Syna Bożego, zatem Maryja może być nazywana Christotokos, Matką Chrystusa, ale nie Theotokos, Matką Boga. To oznaczało postawienie obok siebie dwóch odrębnych podmiotów: z jednej strony Logosu, z drugiej Jezusa Chrystusa. Ich jedność Nestoriusz rozumiał jako „koniunkcję”, połączenie, zakładając istnienie dwóch podmiotów konkretnie istniejących: człowieka i Boga"

POBIERZ SOBÓR EFESKI - DOKUMENTY

zaprzyjaźnione

strony:

Created by © 2011-2015 Adalberto

Chrystus jest Głową Ciała – Kościoła.

Kol 1,18

Chrystus i Kościół tworzą więc „całego Chrystusa” – Christus totus. Kościół stanowi jedno z Chrystusem.

Katechizm nr 795

Chrystus od początku użyczył jedności swemu Kościołowi; wierzymy, że ta jedność trwa nieutracalnie w Kościele katolickim i ufamy, że z dniem każdym wzrasta aż do skończenia wieków.

Sobór Watykański II, dekret Unitatis redintegratio 4

polecane

fajne telefony: