od Nicejskiego po Vaticanum II

 

Sobór w Vienne (1311-1312)

 

Zwołany został przez Papieża Klemensa V, pierwszego Papieża okresu „niewoli awiniońskiej” Kościoła. Sobór zajął się m.in. zakonem templariuszy, który został przez Klemensa V rozwiązany, herezją Piotra Jana Olivi, którego potępiono, warunkami działania zakonów żebraczych franciszkanów i dominikanów, reformami w Kościele, zwłaszcza formacją kleru, błędami begardów i beginek

Źródła: F. Bécheau, Historia soborów, Kraków 1998, s. 139-148; K. Schatz, Sobory 3 Powszechne. Punkty zwrotne w historii Kościoła, Kraków 2001, s. 114-118; Dokumenty Soborów Powszechnych t. II, oprac. ks. A. Baron, ks. H. Pietras SJ, Kraków 2003, s. 461-462.

POBIERZ SOBÓR VIENNEŃSKI - DOKUMENTY

zaprzyjaźnione

strony:

Created by © 2011-2015 Adalberto

Chrystus jest Głową Ciała – Kościoła.

Kol 1,18

Chrystus i Kościół tworzą więc „całego Chrystusa” – Christus totus. Kościół stanowi jedno z Chrystusem.

Katechizm nr 795

Chrystus od początku użyczył jedności swemu Kościołowi; wierzymy, że ta jedność trwa nieutracalnie w Kościele katolickim i ufamy, że z dniem każdym wzrasta aż do skończenia wieków.

Sobór Watykański II, dekret Unitatis redintegratio 4

polecane

fajne telefony: